รีวิว ร้านบ้านนวล คิวรอนานชาติกว่า

ร้านนี้น้องสะไภ้คนโปรดจองมาตั้งแต่ประมาณเดือนมีนาคม ก็เพิ่งได้ทานเดือนตุลาคมเนี้ยแหละ จองจนลืม เค้าเหมือนเป็นร้านเงียบๆ อาหารไทยธรรมดา มีแค่สองโต๊ะ รับได้ประมาณ 12-14 คนต่อรอบ ซึ่งมื้อนึงความจริงก็ได้แค่รอบเดียว ร้านหยุดวันจันทร์กับอังคาร ตอนนี้ปิดรับจอง เปิดให้จองอีกทีวันที่ 12 พ.ย. คิวสำหรับเดือนต้นปีหน้า ไม่รู้เดือนอะไร จองยาก แล้วก็ต้องสั่งอาหารไปก่อน ความจริงเจ้าของร้านบอกว่า ไม่ต้องไม่บอกคนมากหรอกค่ะ ลงรูปก็ไม่ต้อง Tag Location เพราะรับจองคิวไม่ไหวแล้ว แค่ลูกค้าเก่าก็ล้นแล้ว ความจริงเราก็คิดอยู่ว่าจะมาบอกต่อดีไหม เพราะเดี้ยวรู้กันเยอะ เราจะยิ่งไปกินยาก แต่ blog นี้คนตามไม่เยอะ คงไม่ส่งผลเท่าไหร 555 พวกเราใครตามลายแทงนี้ไป ก็ไปกันเงียบๆนะคะ

ตอนมาถึงหน้าร้านนี้รู้สึกเหมือนตัวเองหลุดไปอยู่ต่างจังหวัด แต่ความจริงอยู่ กทม นะคะ แถวสามเสน เขตพระนคร ไอ้เราก็ลืมถ่ายรุปโต๊ะ มีแต่รูปหมู่ ตามนี้ค่ะ

แว่นช่วยชีวิตมาก เพราะหน้าอย่างโทรม ส่วนคนอื่นๆ ก็รูปใครคนนั้นรอดนะคะ น้องสะใภ้กิตติมศัษดิ์ผู้จอง ก็หน้าโล้นมาเช่นเดียวกัน ร้านนี้ไม่มีแอร์ แต่วันที่มาโชคดีไม่ค่อยร้อนเท่าไหร แต่ถึงไม่ร้อน ทานแล้วก็เหงือแตกอยู่ดี เพราะรีบแย่งกันกิน 5555

อาหารเค้าจะมีบางเมนูที่คงเดิม และเปลี่ยนบ้างบางเมนู ช่วงกลางวันเมนูจะน้อยกว่าช่วงเย็น เพราะบางเมนูต้องเตรียมนาน แล้วทุกอย่างต้องสั่งไปก่อน เพราะเค้าจะซื้อของมาพอดี ก็ต้องสั่งให้พอไปเลย เพราะไปถึงส่วนใหญ่จะสั่งเพิ่มไม่ได้ นี่คือเมนูที่เค้าส่งมาให้เลือกค่ะ

ราคาไม่แพง สั่งกินกันทุกคนพุงแตก แถมที่เหลือกลับบ้านด้วย ตกแล้วหัวละ 400 บาท เลยอยากจะแนะนำให้ทุกคนเอาปิ่นโตไปเก็บของเหลือกลับบ้านด้วย เวลาไป จะได้ไม่ต้องใส่กล่องพลาสติกกลับบ้านให้เป็นขยะ

ที่พวกเรากินก็ไล่ไปตามรูปเลยนะคะ จานแรกที่มา ตอนแรกนึกว่าเอาแล้ว สงสัยแค่หน้าตาดี เพราะหมูสามชั้นทอดน้ำปลา ถึงจะหน้าตาดูดี แต่ทั้งเหนียวทั้งแข็ง

 

ของที่เค้าทำอร่อยที่สุดและทุกคนในโต๊ะเห็นพ้องต้องกัน รวมถึงตัวเบนด้วย ที่ปกติแล้วไม่กิน นั้นคือกระเทียม ที่นี่เค้าใช้กระเทียมไทยทำอาหาร โดยเฉพาะกระเทียมเจียว อร่อยมาก ที่สำคัญคือร้านนี้ไม่ใช่ผงชูรส เค้าบอกว่าทำกระเทียมเจียวเนี้ย แค่ใส่เกลือคลุกกระเทียมแล้วก็นำไปทอดในน้ำมันพืช เมนูไหนมีกระเทียมอร่อยหมด

น้ำจิ้มทะเลนี่ถ้าใครจะเอานี่ต้องสั่งก่อนล่วงหน้านะคะ มาขอหน้างานไม่ได้ แม่ครัวมีคนเดียว ไม่มีเวลาทำให้นะคะ

ส่วนอาหารที่เฉยๆก็มีเหมือนกัน ไอ้ข้างบนคือร่อยดี กับอร่อยจัง ส่วนด้านล่างนี่คือ เฉยๆกับกินคำเดียวพอละ

หมูก้อนทอดดูเหมือนจะดี แต่ว่าไม่ตื่นเต้น

คือเป็นอาหารที่สั่งมาแล้วเหลืออยู่ในจานค่ะ อาจจะมีปลาจาระเม็ดทอดอีกตัวที่เหลือ แต่มีกระเทียมช่วยเอาไว้ ส่วนไข่เจียวใบโหระพา มาที่หลังสุด ตอนที่ทุกคนอิ่มมากแล้ว ทานไปคำเดียว เลยบอกไม่ได้จริงๆว่าความจริงแล้วมันอร่อยรึเปล่า คิดว่าอร่อย แต่จะอร่อยกว่านี้ถ้าทอดด้วยน้ำมันหมูชัว(หรือเค้าทอดอยู่แล้ว แต่เราอิ่มเกินรับรสแล้ว)

อีกตัวที่คิดว่าอร่อย คือ หมูผัดกะปิ รสชาติกะปิดีมาก เห็นว่าเป็นกะปิที่ได้มาจากจังหวัดชุมพร หอมเค็มมัน ชนะเลิศ

มื้อนี้ต้องขอบคุณน้องสะไภ้แสนวิเศษที่เป็นผู้จอง และความอิ่มอร่อยดังอยู่ครบกับแม่ คุณภควดี ที่หน้าตา 30 ตลอดการณ์

หวังว่ากระทู้นี้คงไม่ดังมาก เพราะไม่อยากให้ไปถึงหูเจ้าของร้าน เนื่องจากเราก็ไม่เชิงชมเค้าสะทีเดียว แต่อยากกลับไปกินข้าวเย็นอีกปีหน้า เพราะต้องไปลองทานซี่โครงหมูย่าง/ทอด/นึ่ง แล้วก็น้ำพริกกะปิ สำหรับรอบเย็น รวมถึงดังมาก เดียวเค้าจะไม่เหลือคิวให้เราทาน

วันนี้ลาไปก่อน สวัสดีค่ะ (ฝึกหัดพูดเป็นพิธีกร เพราะเพิ่งไปเป็นพิธีกรงานแต่ง แล้วรู้สึกสนุก รอคนมาจ้างอยู่ 555) แล้วก็ติดตามคิดว่าเดือนหน้านะคะ ไปเป็น Judge Iron Chef เรียกว่าเป็นกรรมการ ปากจัด ติกระจาย(ใช่คำว่าด่า มันก็จะเกินไปนิด เราแค่พูดในทางเสียหายอย่างสุภาพเท่านั้นเอง)

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s